هر آنچه که باید در مورد بذر بادمجان فضای باز بدانید:

کاشت بادمجان در فضای باز به دلیل محبوبیت بالای این محصول در مناطق مختلف کشور صورت می گیرد. علاوره بر امکان کاشت بذر بادمجان در محیط فضای باز، برخی ارقام نیز در محیط گلخانه نیز مورد کشت قرار گرفته و دو منظوره می باشند.

انواع بذر بادمجان

ارقام بادمجان از نظر شکل میوه به 3 دسته بادمجان قلمی، بادمجان لامپی و بادمجان دلمه تقسیم می شوند. بادمجان قلمی دارای شکل کشیده و باریک می باشد. بادمجان لامپی دارای شکل میوه اشکی شکل بوده و در سال های اخیر نیز مورد توجه بسیاری از کشاورزان قرار گرفته است.

بهترین بذر بادمجان قلمی

از بهترین بذر بادمجان قلمی می توان به بذر بادمجان بلک جان جنتو، بذر بادمجان ارمغان پارس سید و بذر بادمجان هادریان اشاره نمود. ارقامی مانند بذر بادمجان والنتینا، بذر بادمجان فاسیلیس و بذر بادمجان قلمی کلش نیز از سطح کشت خوبی برخوردار بوده اند.

بهترین بذر بادمجان دلمه

از بهترین بذر بادمجان دلمه ای می توان به ارقام بذر بادمجان شانتال، بذر بادمجان بلک مجیک، بذر بادمجان بلک مون و بذر بادمجان گالین کلوز اشاره نمود.

بذر بادمجان صادراتی

شکل میوه، رنگ و براقیت میوه و همچنین سفتی میوه از مهمترین فاکتورهای لازم برای صادرات بادمجان محسوب می شود. به طور مثال رقمی مانند بذر بادمجان بلک جان جنتو به دلیل براقیت بالای میوه و رنگ بازار پسند به عنوان یکی از بهترین بذر بادمجان صادراتی محسوب می شود.

بذر بادمجان لامپی فضای باز

در سال های اخیر بذر بادمجان لامپی به دلیل شکل خاص میوه از بهترین نوع بادمجان به شمار می رود. از بهترین بذر بادمجان لامپی فضای باز می توان به بذر بادمجان میروال، بذر بادمجان آرلن و بذر بادمجان دنیز اشاره نماییم.

بذر بادمجان پرمحصول

ارقامی که در شرایط نامساعد محیطی مانند دمای بالا از گلدهی بالا و کمترین میزان گل ردی برخوردار باشند، از پربارترین بذر بادمجان محسوب می شوند. از طرفی هرچه وزن میوه بادمجان بیشتر بوده، میزان عملکرد نیز افزایش می یابد.

بذر بادمجان زودرس

ارقامی از بادمجان که میوه آنها سریعتر رشد پیدا کند از زودرس ترین ارقام بادمجان محسوب می شوند. البته باید به این نکته توجه داشت مدیریت تغذیه نیز در میزان زودرسی محصول بسیار تاثیرگذار می باشد.

بهترین بذر بادمجان فضای باز

انتخاب بهترین بذر بادمجان فضای باز بستگی به تیپ محصول و خصوصیات آن از نظر باردهی، زودرسی و رنگ آن دارد. عموما ارقامی که دارای رنگ مشکی براق و بافت سفتی می باشند، از بهترین ارقام بادمجان تلقی می گردند.

کشت بادمجان

بادمجان یکی از صیفی جات محبوب و پرمصرف در سراسر جهان است که به دلیل طعم، تنوع و ارزش غذایی بالا، جایگاه ویژه‌ای در سبد غذایی خانوارها یافته است. این گیاه از خانواده سولاناسه (Solanaceae) بوده و خواص دارویی و درمانی متعددی نیز برای آن برشمرده شده است. بادمجان نه تنها منبع خوبی از ویتامین‌ها مانند ویتامین Cو B6 ، مواد معدنی (مانند پتاسیم، منگنز و منیزیم) و فیبر است، بلکه به دلیل وجود آنتی‌اکسیدان‌ها، نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی، کاهش کلسترول خون و تقویت سیستم ایمنی بدن دارد.

در عرصه کشاورزی، کشت بادمجان بوته ای به دلایل متعددی از اهمیت بالایی برخوردار است. قابلیت کشت این محصول در مناطق مختلف با شرایط اقلیمی متنوع (البته با در نظر گرفتن الزامات خاص هر رقم) و بازارپسندی بالا در بازارهای داخلی و خارجی، آن را به یک گزینه جذاب برای توسعه کشاورزی و افزایش درآمد روستاییان تبدیل کرده است.

تنوع ارقام بادمجان، از بادمجان‌های قلمی سیاه و کشیده گرفته تا انواع دلمه و لامپی، امکان انطباق با سلیقه‌های مختلف مصرف‌کنندگان و نیازهای صنایع غذایی را فراهم می‌آورد. این تنوع، فرصت‌های صادراتی را نیز گسترش داده و به ارزآوری برای کشور کمک می‌کند.

از منظر اشتغال‌زایی، کشت بادمجان در تمام مراحل از کاشت، داشت، برداشت و بسته‌بندی، نیازمند نیروی کار است و می‌تواند به توسعه فرصت‌های شغلی پایدار در مناطق روستایی و نیمه‌شهری یاری رساند. همچنین، قابلیت کشت در سیستم‌های نوین کشاورزی مانند گلخانه‌ها، کشت هیدروپونیک و کشت در گلدان، امکان تولید خارج از فصل و افزایش بهره‌وری را فراهم می‌سازد.

با توجه به افزایش جمعیت و تقاضای جهانی برای مواد غذایی سالم و مغذی، اهمیت بادمجان به عنوان یک محصول استراتژیک در تأمین امنیت غذایی کشور و ارتقاء سلامت جامعه روزبه‌روز بیشتر می‌شود. لذا، آشنایی با دانش روز و به‌کارگیری روش‌های نوین در کشت این محصول، برای دستیابی به حداکثر عملکرد و کیفیت، امری ضروری است. این مستند، با هدف ارائه اطلاعات جامع و کاربردی در خصوص کشت بذر بادمجان در فضای باز، نگاشته شده است تا راهنمای جامعی برای کشاورزان، کارشناسان و علاقمندان به این حوزه باشد.

ویژگی‌های گیاهشناسی بادمجان

• ریشه: سیستم ریشه‌ای بادمجان نسبتاً سطحی است، اما در خاک‌های عمیق و با زهکشی مناسب می‌تواند تا عمق ۶۰-۹۰ سانتی‌متر نفوذ کند. ریشه‌ها قابلیت انشعاب خوبی دارند و وظیفه جذب آب و مواد غذایی را بر عهده دارند.

• ساقه:  ساقه بادمجان معمولاً منشعب، گوشه‌دار و گاهی پوشیده از کرک‌های ریز است. ارتفاع ساقه بسته به رقم و شرایط محیطی متفاوت می باشد.
• برگ:  برگ‌ها بزرگ، متناوب، بیضوی یا تخم‌مرغی شکل هستند و در برخی ارقام دارای کرک‌های زبر و خارهایی در سطح زیرین یا حاشیه هستند. رنگ برگ‌ها سبز تیره است و تعداد برگ‌ها در بوته به شرایط رشدی بستگی دارد.
• گل:  زمان گلدهی بادمجان معمولاً پس از طی مرحله رویشی و با فراهم شدن شرایط مساعد آغاز می‌شود. رنگ گل‌ بادمجان معمولاً بنفش یا ارغوانی است. پرچم‌ها معمولاً زرد رنگ هستند.
• میوه:  میوه بادمجان، یک سته (berry) کاذب است که از تخمدان رشد می‌کند. شکل، اندازه، رنگ و وزن میوه‌ها بسته به رقم بسیار متنوع است. انواع رایج شامل میوه‌های کشیده و قلمی، دلمه و لامپی شکل هستند.

رنگ میوه بادمجان معمولاً بنفش تیره  است، اما ارقام بادمجان سفید، بادمجان چیتی ( دو رنگ ) نیز وجود دارند. رنگ میوه در اثر نور خورشید و دما تحت تأثیر قرار می‌گیرد. زمان باردهی بادمجان در ارقام مختلف متفاوت می باشد.

• بذر:  بذرها کوچک، تخم‌مرغی شکل و معمولاً به رنگ زرد روشن یا قهوه‌ای هستند. هر میوه حاوی تعداد زیادی بذر است. قدرت جوانه‌زنی بذرها به شرایط نگهداری و طول عمر آن‌ها بستگی دارد.
  

  نیازهای رشدی بادمجان

  بادمجان گیاهی گرما دوست است و برای رشد مطلوب به دماهای بالا نیاز دارد.

  • دما:

    • دمای مطلوب برای جوانه‌زنی:  بین ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد. دماهای کمتر از ۱۵ درجه سانتی‌گراد جوانه‌زنی را به شدت کند یا متوقف می‌کنند.
    • دمای مطلوب برای رشد رویشی: ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد.
    • دمای مطلوب برای گلدهی و تشکیل میوه: ۲۵ تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد.
    • دمای بحرانی: دماهای کمتر از ۱۰ درجه سانتی‌گراد باعث توقف رشد، ریزش گل و میوه و سرمازدگی می‌شود. دماهای بالای ۳۵ درجه سانتی‌گراد نیز می‌تواند باعث عقیم شدن گرده‌ها، ریزش گل و میوه و کاهش کیفیت محصول شود.

  • نور:

    بادمجان به نور کامل خورشید نیاز دارد. حداقل ۶ تا ۸ ساعت نور مستقیم خورشید در روز برای رشد و تولید میوه کافی ضروری است. نور ناکافی منجر به کاهش گلدهی، توسعه نیافتگی میوه و افزایش طول دوره رسیدگی می‌شود.

  • آب:

    بادمجان به آب کافی، به خصوص در مراحل گلدهی و تشکیل میوه، نیاز دارد. با این حال، غرقابی و ماندابی شدن خاک مضر است و باعث پوسیدگی ریشه و طغیانی شدن بیماری‌ها می‌شود. نیاز آبی بادمجان بسته به نوع خاک، اقلیم، مرحله رشدی گیاه و روش آبیاری متفاوت است.

  • خاک:

    • بافت خاک: خاک‌های لومی، لومی-شنی و لومی-رسی با زهکشی خوب برای کشت بادمجان ایده‌آل هستند. خاک‌های سنگین و رسی که مستعد غرقابی هستند، مناسب نیستند.
    • pH خاک:   pH مطلوب خاک برای بادمجان بین ۶ تا ۷ است.  pH اسیدی یا قلیایی شدید می‌تواند جذب عناصر غذایی را با مشکل مواجه کند.
    • مواد آلی:  خاک‌های غنی از مواد آلی به بهبود ساختمان خاک، افزایش ظرفیت نگهداری آب و مواد غذایی و ارتقاء فعالیت میکروبی کمک می‌کنند.

  • هوا:

    بادمجان به هوای گرم و نسبتاً مرطوب نیاز دارد. رطوبت کم همراه با دمای بالا می‌تواند باعث خشکی برگ‌ها و کاهش تشکیل میوه شود. جریان هوای خوب در مزرعه به کاهش خطر ابتلا به برخی بیماری‌های قارچی کمک می‌کند.

     انواع بذر بادمجان

    انتخاب نوع بذر (استاندارد یا هیبرید) یکی از تصمیمات کلیدی در کشت بادمجان است که بر عملکرد، کیفیت محصول، مقاومت به بیماری‌ها و شرایط محیطی تأثیر بسزایی دارد. هر کدام از این انواع، مزایا و معایب خاص خود را دارند.

     بذر بادمجان استاندارد

    بذرهای استاندارد، که به آن‌ها ارقام قدیمی یا گرده‌افشانی آزاد (OP) نیز گفته می‌شود، بذرهایی هستند که از نسل‌های قبلی گیاهان والد جمع‌آوری شده و همان خصوصیات را در نسل بعدی حفظ می‌کنند. گرده‌افشانی در این بذرها به طور طبیعی (توسط باد، حشرات یا خودگرده‌افشانی) انجام می‌شود.

    مزایا:

    • قابلیت ذخیره‌سازی بذر: کشاورزان می‌توانند بذرهای مرغوب را از محصولی که از بذر استاندارد بدست آمده است، جمع‌آوری کرده و برای کشت در فصل آینده نگهداری کنند. این امر هزینه بذر را کاهش می‌دهد.
    • تنوع ژنتیکی: این بذرها دارای تنوع ژنتیکی بالایی هستند که می‌تواند منجر به سازگاری بهتر با شرایط محیطی خاص منطقه شود.
    • ویژگی‌های منحصر به فرد: بسیاری از ارقام استاندارد دارای طعم، رنگ و بافت خاصی هستند که در ارقام هیبرید کمتر دیده می‌شود و ارزش بازاری ویژه‌ای (به خصوص در بازارهای خاص) دارند.
    • بومی‌سازی: برخی از این ارقام، بومی مناطق خاصی بوده و به خوبی با اقلیم و خاک آن منطقه سازگار شده‌اند.

    معایب:

    • عملکرد کمتر: معمولاً عملکرد کمتری نسبت به ارقام هیبرید دارند.
    • مقاومت کمتر به بیماری‌ها و آفات: اغلب مقاومت کمتری در برابر بیماری‌های رایج و آفات از خود نشان می‌دهند.
    • یکنواختی کمتر: ممکن است درجه یکنواختی در اندازه، شکل و زمان رسیدگی میوه‌ها کمتر باشد.
    • نیاز به مراقبت بیشتر: به دلیل مقاومت کمتر، ممکن است نیاز به مدیریت دقیق‌تر و استفاده بیشتر از نهاده‌ها (کود، سم) داشته باشند.

     بذر بادمجان هیبرید (Hybrid)

    بذرهای هیبرید (F1)بادمجان از تلاقی دو والد خالص و اصلاح شده به دست می‌آیند. این تلاقی منجر به بهبود ویژگی‌های ژنتیکی در نسل اول می‌شود.

    مزایا:

    • عملکرد بالا: معمولاً دارای پتانسیل تولید محصول بالاتری نسبت به ارقام استاندارد هستند. البته باید به این نکته توجه داشت که تناژ و میزان برداشت بادمجان در هکتار علاوه بر رقم به عواملی مانند تاریخ کاشت، شرایط آب و هوایی منطقه و مدیریت آبیاری و تغذیه نیز بستگی دارد.
    • مقاومت بالا به بیماری‌ها و آفات: اصلاح‌گران تلاش می‌کنند تا ارقام هیبرید را در برابر بیماری‌های رایج (مانند ویروس‌ها، بیماری‌های قارچی و باکتریایی) و آفات مقاوم سازند. البته این مقاومت ها کاملا نسبی می باشد.
    • یکنواختی بالا: میوه‌ها از نظر اندازه، شکل، رنگ و زمان رسیدگی بسیار یکنواخت هستند که امر برداشت و بسته‌بندی را تسهیل می‌کند.
    • قابلیت سازگاری: برخی ارقام هیبرید برای تحمل شرایط محیطی خاص (مانند سرما، گرما، شوری) اصلاح شده‌اند.
    • کیفیت محصول: اغلب دارای کیفیت میوه مطلوب از نظر سفتی، ماندگاری پس از برداشت و طعم هستند.

    معایب:

    • عدم امکان ذخیره‌سازی بذر: بذرهای حاصل از میوه‌های هیبرید F1، نسل بعدی (F2) خصوصیات والدینی را حفظ نمی‌کنند و عملکرد و یکنواختی آن‌ها کاهش می‌یابد. لذا کشاورزان مجبورند هر سال بذر هیبرید تازه خریداری کنند. اگر کشاورزی تلاش کند از بذر رقم هیبرید خود مجدداً بذرگیری کند، نسل‌های بعدی (F2, F3 و … ضعیف‌تر شده و خصوصیات مطلوبی نخواهند داشت.
    • هزینه بالاتر بذر: قیمت بذرهای هیبرید معمولاً بالاتر از بذرهای استاندارد است.

 اقلیم و خاک مناسب و مناطق کشت بادمجان

بادمجان، به عنوان گیاهی که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری منشأ گرفته است، به شدت به دما و نور کافی وابسته است. شرایط نامساعد اقلیمی می‌تواند منجر به کاهش شدید عملکرد و کیفیت محصول شود.

اقلیم مناسب

• دما: همانطور که در بخش نیازهای رشدی اشاره شد، بادمجان به دمای بالا نیاز دارد.
  • فصل رشد: دمای متوسط روزانه در طول فصل رشد باید بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد باشد.
  • شب‌های گرم: شب‌های گرم (دمای بالای ۱۵ درجه سانتی‌گراد) برای تشکیل میوه و بهبود کیفیت آن ضروری است.
  • یخبندان: بادمجان به شدت به سرما و یخبندان حساس است. دمای زیر صفر درجه سانتی‌گراد باعث نابودی کامل بوته می‌شود.
  • مناطق با تابستان‌های طولانی و گرم: بهترین شرایط برای کشت بادمجان در فضای باز، مناطقی است که دارای تابستان‌های طولانی، گرم و آفتابی باشند.
• نور: نیاز به نور کامل خورشید (حداقل ۶-۸ ساعت در روز) یکی از الزامات اساسی است. مناطق با ساعات آفتابی بالا برای کشت بادمجان مناسب‌ترند.
• رطوبت: رطوبت نسبی هوا بین ۵۰ تا ۶۰ درصد مطلوب است. رطوبت خیلی کم در کنار دمای بالا باعث تنش خشکی و ریزش گل می‌شود. رطوبت بسیار بالا نیز زمینه را برای شیوع بیماری‌های قارچی فراهم می‌کند.
• باد: بادهای شدید و مداوم می‌تواند باعث خسارت به بوته‌ها، ریزش گل و میوه و انتقال بیماری‌ها شود. استفاده از بادشکن در مناطق بادخیز توصیه می‌شود.

خاک مناسب

• بافت خاک: بهترین بافت خاک برای بادمجان، خاک‌های لومی، لومی-شنی و لومی-رسی است. این نوع خاک‌ها دارای زهکشی عالی، تهویه مناسب و قدرت نگهداری آب و مواد غذایی کافی هستند.
  • خاک‌های شنی: زود گرم می‌شوند اما قدرت نگهداری آب و مواد غذایی کمی دارند و نیاز به آبیاری و کوددهی مکرر دارند.
  • خاک‌های رسی سنگین: آب را در خود نگه می‌دارند و مستعد غرقابی و فشردگی هستند که برای ریشه بادمجان مضر است.
• زهکشی:  زهکشی خوب از ارکان اصلی موفقیت در کشت بادمجان است. هرگونه ماندابی شدن آب در پای بوته‌ها منجر به پوسیدگی ریشه، کمبود اکسیژن و افزایش احتمال بروز بیماری‌های قارچی می‌شود.
• pH خاک: pH بهینه برای کشت بادمجان بین ۶ تا ۷ (کمی اسیدی تا خنثی) است. در این محدوده pH، جذب عناصر غذایی توسط گیاه به بهترین شکل صورت می‌گیرد. برای اصلاح pH خاک می‌توان از آهک (برای افزایش pH) یا گوگرد (برای کاهش pH) استفاده کرد.
• مواد آلی: غنی بودن خاک از مواد آلی (کود دامی پوسیده، کمپوست) برای بادمجان بسیار مفید است. مواد آلی به بهبود ساختمان خاک، افزایش ظرفیت نگهداری آب و مواد غذایی، ارتقاء فعالیت میکروارگانیسم‌های مفید و تسهیل جذب عناصر غذایی کمک می‌کنند. توصیه می‌شود قبل از کاشت، مقدار مناسبی کود دامی پوسیده به خاک اضافه شود.

مناطق کشت بادمجان در ایران

با توجه به نیازهای اقلیمی و خاکی بادمجان، مناطق مساعد برای کشت فضای باز این محصول در ایران عمدتاً شامل موارد زیر است:
• مناطق شمالی: استان‌های مازندران و گلستان به دلیل داشتن تابستان‌های گرم و مرطوب و خاک‌های حاصلخیز، از مناطق اصلی کشت بادمجان در شمال کشور هستند.
• مناطق مرکزی و نیمه‌خشک: برخی مناطق در استان‌های یزد، اصفهان، سمنان، فارس و خراسان رضوی در صورت تأمین آب کافی و مدیریت صحیح، قابلیت کشت بادمجان را دارند. در این مناطق، استفاده از ارقام مقاوم به گرما و تنش خشکی و مدیریت دقیق آبیاری اهمیت ویژه‌ای دارد.
• مناطق جنوب غربی: کشت بادمجان در استان‌های خوزستان، کرمان، هرمزگان و بوشهر در صورت مساعد شرایط دمایی معمولاً به صورت پاییزه می باشد.

بیشترین سطح زیر کشت و بهترین بادمجان ایران بیشتر مربوط به استان های خوزستان، هرمزگان و کرمان می باشد.

نکات مهم برای انتخاب منطقه کشت:
• پتانسیل تولید: مناطقی که دارای طول فصل رشد کافی و دمای مناسب در طول فصل رشد هستند.
• دسترسی به آب: تأمین آب کافی و مطمئن برای آبیاری، به خصوص در فصول گرم و خشک.
• نوع خاک: قابلیت دسترسی به خاک‌هایی با بافت مناسب و زهکشی خوب.
• بازار فروش: نزدیکی به مراکز مصرف یا دسترسی آسان به شبکه‌های توزیع و صادرات.
• وجود آفات و بیماری‌های رایج: شناخت آفات و بیماری‌های شایع منطقه و آمادگی برای مبارزه با آن‌ها.
کشاورزان باید با توجه به ویژگی‌های اقلیمی و خاکی منطقه خود، رقم مناسب بادمجان را انتخاب کرده و روش‌های مدیریتی لازم را برای غلبه بر محدودیت‌های احتمالی (مانند گرمای بیش از حد، خشکی، آفات و بیماری‌ها) به کار گیرند.

خرید بذر بادمجان

با توجه به تنوع بالای ارقام برای کسب اطلاعات از خصوصیات ارقام بادمجان می توانید با کارشانسان مبین کشت در ارتباط باشید.

 آماده‌سازی زمین و روش‌های کاشت

آماده‌سازی صحیح زمین و انتخاب روش کاشت مناسب، اساس دستیابی به عملکرد بالا و محصول با کیفیت در کشت بادمجان است. این مراحل، از اولین گام‌ها در مدیریت مزرعه محسوب می‌شوند.

آماده‌سازی زمین

آماده‌سازی زمین شامل فعالیت‌هایی است که خاک را برای کاشت بذر یا نشاء آماده می‌کند. این فعالیت‌ها به منظور ایجاد محیط مناسب برای رشد ریشه، بهبود خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک و کنترل علف‌های هرز و آفات و بیماری‌های خاکزی انجام می‌شود.

1. شخم اولیه (عمیق):

زمان: بهترین زمان برای شخم اولیه، فصل پاییز یا اوایل زمستان است، زمانی که خاک نسبتاً مرطوب باشد.
هدف: شخم عمیق (عمق ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر) به برگرداندن بقایای گیاهی، هوادهی بهتر خاک، از بین بردن لایه‌های سخت خاک (Hardpan)، بهبود زهکشی و از بین بردن برخی آفات و بیماری‌های خاکزی که در عمق خاک زمستان‌گذرانی می‌کنند، کمک می‌کند.

 2.کوددهی پایه:

نوع کود: قبل از شخم ثانویه یا همزمان با آن، باید کود دامی کاملاً پوسیده (بسته به حاصلخیزی اولیه خاک) به زمین اضافه شود.
هدف: افزودن مواد آلی به خاک، افزایش حاصلخیزی، بهبود ساختمان خاک و فراهم کردن عناصر غذایی لازم برای رشد اولیه گیاه.

3. شخم ثانویه:

زمان: بسته به شرایط آب و هوایی پس از شخم اولیه و قبل از فصل کاشت.
هدف: خرد کردن کلوخه‌های بزرگ ناشی از شخم عمیق، مخلوط کردن کودهای دامی با خاک و ایجاد سطحی صاف و یکنواخت.

4. دیسک زنی:

هدف: نرم کردن سطح خاک، از بین بردن علف‌های هرز جوان و ایجاد بستر مناسب برای کاشت. این مرحله بسته به نوع خاک و ماشین‌آلات در دسترس تکرار می‌شود تا خاک به صورت نرم و آماده کاشت درآید.

5. ایجاد خطوط کاشت:

هدف: بسته به روش کاشت و سیستم آبیاری، ممکن است نیاز به ایجاد خطوط کاشت باشد. فاصله بین ردیف های کاشت معمولاً بر اساس تراکم کاشت مورد نظر تعیین می‌شود.

6. ضدعفونی خاک (در صورت آلودگی شدید):

در مزارعی که سابقه بیماری‌های خاکزی مانند فوزاریوم، ورتیسیلیوم یا نماتدها وجود دارد، ممکن است نیاز به ضدعفونی خاک باشد.