هر آنچه که باید در مورد بذر ملون و خربزه بدانید:
کاشت بذر خربزه
خربزه از جمله محصولاتی بوده که به دلیل تنوع بالای ارقام از سطح زیر کشت مناسبی در کشور برخوردار می باشد. میوه خربزه از نظر تیپ دارای انواع مختلفی بوده و در هر منطقه و هر فصل کاشت، ارقام مختلفی مورد کاشت قرار می گیرند.
انواع بذر خربزه
خربزه ها از نظر شکل میوه به 5 دسته زیر تقسیم می شوند:
تیپ گالیا (ملون)
تیپ جانا (ایتالین)
خربزه آناناسی (احمدی)
خربزه مشهدی یا خاتونی (مینو)
خربزه جلالی
خربزه گرمساری (سوسکی)
خربزه افغانی
خربزه طلایی (جان کانری)
پربارترین بذر خربزه
وزن میوه و تعداد میوه در هر بوته دو فاکتور مهم برای تعیین پربار ترین بذر خربزه می باشند. به طور مثال در ارقام تیپ گالیا (ملون) شاهد ببشترین تعداد میوه در هر بوته می باشیم. از طرفی این ارقام از وزن میوه پایین تری نسبت به سایر ارقام خربزه برخوردار می باشند.
بذر خربزه زودرس
عموما ارقام ملون به دلیل داشتن وزن کمتر میوه از زودرسی مناسبی برخوردار می باشند. علاوه بر این آب و هوای منطقه و نوسانات دمایی نیز در میزان زودرسی خربزه تاثیر دارند.
از بهترین بذر ملون زودرس می توان به بذر ملون بشرا، بذر ملون ونو و بذر ملون تمپو اشاره نماییم.
عموما بذر خربزه زودرس در مناطق جنوبی و کاشت در خارج از فصل اصلی مورد کاشت قرار می گیرد.
بهترین بذر خربزه ملون
از بهترین بذر خربزه ملون می توان به بذر خربزه داکو، بذر خربزه سهیل، بذر خربزه بشرا و بذر خربزه پلی نیکا اشاره نمود. البته ارقامی مانند بذر خربزه آریانا، بذر خربزه گالا، بذر خربزه ایده آل و بذر خربزه تمپو نیز از استقبال خوبی برخوردار بوده اند.
پرفروش ترین بذر خربزه
از پرفروش ترین بذر خربزه می توان به بذر خربزه جانا اشاره کنیم. این رقم به دلیل تیپ خاص میوه از محبوبیت مناسبی برخوردار می باشد.
بهترین بذر خربزه
بهترین بذر خربزه بستگی به میزان عملکرد در هکتار و بازارپسندی محصول آن دارد. به طور مثال از بهترین بذر خربزه آناناسی می توان به بذر خربزه کریر، بذر خربزه احلام و بذر خربزه نغم اشاره نمود. بذر خربزه ارگون مشهدی نیز از بهترین بذر خربزه مشهدی یا مینو محسوب می گردد. بذر خربزه ارگون جلالی نیز از بهترین بذر خربزه جلالی یا صادراتی محسوب می شود.
زمان کاشت خربزه
زمان کاشت خربزه در فضای باز بستگی به دمای منطقه و بازار هدف دارد. عموما خربزه های مشهدی، جلالی و سوسکی از انتهای زمستان تا اوایل تابستان مورد کاشت قرار می گیرند. ارقام گالیا، آناناسی و جانا بیشتر از اوسط پاییز تا اوایل زمستان مورد کاشت قرار می گیرند.
قیمت بذر خربزه
قیمت بذر خربزه بستگی به تیپ میوه و نوع رقم دارد. به طور مثال ارقام ملون و جانا از بیشترین قیمت بذر برخوردار می باشند.
خرید بذر خربزه
قبل از خرید بذر خربزه می توانید با کارشناسان مبین کشت با توجه به منطقه و فصل کاشت مشورت نمایید.
بذر خربزه و ملون: راهنمای جامع کشت و پرورش برای کشاورزان
بذر خربزه و ملون از مهمترین محصولات کشاورزی در ایران و جهان محسوب میشود که نقش بسزایی در اقتصاد کشاورزی و تأمین نیازهای غذایی جامعه دارد. این گیاه یکساله از خانواده کدوئیان (Cucurbitaceae) با تنوع ژنتیکی فوقالعاده، سازگاری گسترده با شرایط آب و هوایی مختلف و ارزش غذایی بالا، از دیرباز مورد توجه کشاورزان و باغداران قرار گرفته است. کشت خربزه در ایران سابقهای چند هزار ساله دارد و امروزه با توسعه ارقام جدید و روشهای نوین کشت، این محصول به یکی از مهمترین گزینههای صادراتی کشور تبدیل شده است.
تاریخچه و اهمیت کشت خربزه و ملون
خربزه و ملون از قدیمیترین گیاهان زراعی جهان محسوب میشود که منشأ آن به آفریقا و آسیای جنوب غربی برمیگردد. شواهد باستانشناسی نشان میدهد که کشت این گیاه در ایران به بیش از 3000 سال قبل بازمیگردد. در طول تاریخ، کشاورزان ایرانی با انتخاب و اصلاح ارقام محلی، تنوع ژنتیکی قابل توجهی در این محصول ایجاد کردهاند که امروزه به عنوان یک ذخیره ژنتیکی ارزشمند در برنامههای اصلاحی مورد استفاده قرار میگیرد. اهمیت اقتصادی این محصول به حدی است که سالانه بیش از 1.5 میلیون تن خربزه و ملون در کشور تولید میشود و بخش قابل توجهی از آن به کشورهای همسایه و حوزه خلیج فارس صادر میگردد.
طبقهبندی علمی و خصوصیات گیاهشناسی خربزه
خربزه دارای سیستم ریشهای گسترده با ریشه اصلی عمیق و ریشههای فرعی سطحی است که قادر به جذب آب و مواد غذایی از لایههای مختلف خاک میباشد. ساقههای خزنده یا رونده این گیاه میتواند تا چندین متر رشد کند و دارای پیچکهایی است که به گیاه کمک میکند تا به تکیهگاهها متصل شود. برگهای خربزه به صورت متناوب روی ساقه قرار گرفته و دارای 3 تا 7 لوب با حاشیه دندانهدار هستند. گلهای این گیاه به صورت تک جنس (نر و ماده جداگانه) یا دوجنسی بوده و گردهافشانی عمدتاً توسط حشرات به ویژه زنبورها انجام میشود.
از نظر سیتوژنتیکی، خربزه و ملون دارای عدد کروموزومی پایه n=12 است که در حالت دیپلوئید 2n=24 میباشد. این ویژگی امکان تلاقی بین واریتههای مختلف و ایجاد تنوع ژنتیکی گسترده را فراهم میکند. مطالعات مولکولی نشان دادهاند که تنوع ژنتیکی قابل توجهی در ژرمپلاسم خربزه و ملون ایران وجود دارد که میتواند منبع ارزشمندی برای برنامههای اصلاحی باشد.
فیزیولوژی رشد و نمو خربزه
درک فیزیولوژی رشد گیاه خربزه برای مدیریت بهینه مزرعه ضروری است. این گیاه دارای چهار مرحله اصلی رشد شامل جوانهزنی و استقرار، رشد رویشی، گلدهی و تشکیل میوه، و رسیدگی است. دمای بهینه برای جوانهزنی دانه خربزه بین 25-30 درجه سانتیگراد است و در دماهای کمتر از 15 درجه، جوانهزنی به شدت کاهش مییابد. در مرحله رشد رویشی، گیاه نیاز به نور کافی (حداقل 10-12 ساعت در روز) و دمای 20-25 درجه دارد. تشکیل گلهای ماده تحت تأثیر طول روز و دما قرار دارد و در شرایط روز کوتاه و دمای پایینتر افزایش مییابد.
فرآیند گردهافشانی و تشکیل میوه یکی از حساسترین مراحل رشد است. دمای بالای 35 درجه و رطوبت نسبی کمتر از 50 درصد میتواند باعث عقیمی دانه گرده و کاهش تشکیل میوه شود. همچنین فعالیت زنبورها و سایر حشرات گردهافشان در این مرحله حیاتی است و استفاده از آفتکشها باید با دقت انجام شود. پس از تشکیل میوه، دوره رشد سریع میوه آغاز میشود که نیاز به تأمین کافی آب و مواد غذایی دارد.
زمان کاشت خربزه
زمان کاشت ملون یا خربزه بستگی به شرایط آب و هوایی منطقه و نوع رقم ملون دارد. به طور کلی، بهترین زمان برای کاشت ملون و خربزه زمانی است که دمای خاک به حداقل ۱۸-۲۰ درجه سانتیگراد برسد و خطر یخبندان به پایان رسیده باشد.
زمانهای پیشنهادی برای کاشت:
- زمان کاشت ملون در مناطق گرمسیر: کاشت ملون معمولاً از اواسط پاییز تا اوایل زمستان انجام میشود.
- زمان کاشت ملون در مناطق سردسیر: معمولا بعد از رفع سرمای بهاره و در اواسط بهار مورد کاشت قرار می گیرد.
عملکرد خربزه در هکتار (هر هکتار چند تن خربزه میدهد؟)
میزان برداشت ملون (خربزه) در هر هکتار بستگی به عوامل مختلفی مانند نوع زمین، شرایط آب و هوایی، رقم ملون، شیوههای کشت و مدیریت زراعی دارد.
عواملی که بر میزان تناژ خربزه در هکتار تأثیرگذارند شامل:
- نوع خاک: خاکهای حاصلخیز و با زهکشی مناسب به رشد بهتر گیاه کمک میکنند.
- آبیاری: آبیاری مناسب و منظم از عوامل مهم در افزایش عملکرد است.
- نوع رقم ملون: برخی از ارقام ملون به دلیل داشتن سایز درشتر و تعئائ میوه بیشتر در هر بوته عملکرد بالاتری دارند.
- مدیریت آفات و بیماریها: کنترل به موقع آفات و بیماریها نیز نقش مهمی در افزایش میزان برداشت خربزه و تناژ ملون در هکتار دارد.
علت بار ندادن خربزه چه می باشد؟
بار ندادن خربزه و ملون ممکن است به دلایل مختلفی مربوط باشد که از جمله عوامل محیطی، خاکی و مدیریتی هستند. برخی از مهمترین دلایل عبارتند از:
- عدم گردهافشانی مناسب: خربزهها به گردهافشانی نیاز دارند تا میوه بدهند. در صورت نبود گردهافشانها (مثل زنبورها) یا شرایط نامناسب برای گردهافشانی، میوهها تشکیل نمی شوند.
- آب و هوای نامناسب: دمای بیش از حد بالا یا پایین میتواند تاثیر منفی بر رشد و گلدهی خربزه داشته باشد. دمای مناسب برای رشد خربزهها بین ۲۲ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است.
- کمبود یا زیاد بودن کود: اگر خاک به اندازه کافی مواد مغذی نداشته باشد یا مقدار کود بیش از حد باشد، ممکن است رشد گیاه با مشکل روبهرو شود. کودهای نیتروژنی بیش از حد میتوانند باعث رشد زیاد برگها و کم شدن باردهی شوند.
- مشکلات آبیاری: آبیاری ناکافی یا آبیاری زیاد میتواند به ریشههای خربزه آسیب بزند و مانع از رشد و گلدهی مناسب شود. بهتر است در دوران رشد میوه، آبیاری به میزان مناسب و به صورت منظم صورت گیرد.
- آفات و بیماریها: وجود آفات یا بیماریها میتواند باعث آسیب به گیاه و کاهش توان تولید میوه شود.
- زراعت غیر اصولی: کاشت در مکانهای نامناسب (مثل خاکهایی که تهویه خوبی ندارند یا خیلی سنگین هستند) میتواند عامل دیگری برای ندادن بار در خربزه باشد.
در کل، توجه به شرایط محیطی، آبیاری منظم، استفاده صحیح از کودها و کنترل آفات میتواند کمک کند تا خربزهها به بار بنشینند.
ارقام مهم خربزه و ملون در ایران
گالیا (Melon Galia) یا ملون
ملون یا گالیا یک نوع خربزه هیبریدی با پوست شبکهای و گوشت سبز روشن و طعم شیرین و معطر است. وزن میوهها بین 1.5 تا 3 کیلوگرم، بریکس بین 13 تا 15 و دوره رسیدگی 75-85 روز است. این رقم مناسب برای کشت در فضای باز و گلخانه مناسب بوده و از زودرس ترین بذر خربزه محسوب می شود.
فصل کاشت ملون در مناطق مختلف متفاوت بوده و بسته به شرایط آب و هوایی منطقه مفاوت می باشد.
ارقامی مانند بذر ملون داکو، بذر ملون کرولا و بذر ملون آماندو از بهترین بذر ملون با تیپ گالیا محسوب می شوند.

خربزه آناناسی (احمدی)
خربزه احمدی که به خربزه آناناسی نیز شهرت دارد، دارای عطر قوی شبیه آناناس است. پوست آن زرد تا کرم، گوشت سفید متمایل به کرم و در برخی ارقام گوشت نارنجی و طعم بسیار شیرین دارد. وزن هر میوه 1.5 تا 3 کیلوگرم، بریکس بیش از 14 و دوره رسیدگی 85-95 روز است. ارقامی مانند بذر ملون کریر، بذر ملون احلام و بذر ملون نغم از بهترین بذر ملون آناناسی می باشند.

خربزه جانا
خربزه جانا از ارقام جدید خربزه بوده که در سالهای اخیر مورد توجه کشاورزان قرار گرفته است. این رقم دارای میوههایی یکنواخت و بیضی شکل، پوست شبکهای، گوشت نارنجی رنگ با بافت ترد و شیرین است. قابلیت نگهداری بالا، مقاومت به ترکخوردگی و عملکرد بالا از مزایای این رقم است.
رقم جانا هیبریدی است که از تلاقی والدین منتخب با صفات مطلوب تولید شده است. یکی از ویژگیهای مهم این رقم، قدرت رشد بالا و پوشش برگی مناسب است که باعث محافظت میوهها از آفتابسوختگی میشود. همچنین این رقم دارای گلدهی متمرکز است که برداشت را آسانتر میکند. بریکس این رقم معمولاً بین 13 تا 15 است که برای بازارهای داخلی و صادراتی کاملاً رضایتبخش میباشد.

تفاوت میوه ملون و جانا
تفاوت ملون و جانا از نظر شکل و رنگ گوشت میوه می باشد. معمولا میوه میوه به صورت کروی شکل بوده و رنگ گوشت آن سبز می باشد. در صورتی شکل میوه جانا به صورت بیضی بوده و رنگ گوشت آن نارنجی می باشد.
خربزه مشهدی (مینو یا خاتونی)
این رقم سنتی خراسان با شکل بیضوی و خطوط سبز تیره روی زمینه زرد روشن شناخته میشود. گوشت آن به رنگ سبز روشن بوده و طعمی بسیار شیرین (بریکس تا 16) و معطر دارد. وزن میوهها 5 تا 8 کیلوگرم و دوره رسیدگی آن حدود 85-100 روز است. خربزه مینو در مناطق خنک و با تابستانهای معتدل عملکرد بهتری دارد و کاشت خربزه مشهدی بیشتر در استان خراسان رضوی صورت می گیرد.
حساسیت نسبتاً بالایی به قارچهای سطحی مثل سفیدک پودری دارد و بنابراین انتخاب موقعیت کاشت و مدیریت به موقع اهمیت ویژهای دارد. زمان کاشت بذر خربزه مشهدی بیشتر در اوایل بهار بعد از سرمای بهاره می باشد.
از بهترین بذر خربزه مشهدی یا مینو می توان به بذر خربزه مشهدی ارگون، بذر خربزهمینو روزن سید و بذر خربزه مشهدی سانمیک اشاره نماییم.

خربزه جلالی (گرگابی)
این رقم سنتی با میوههای بیضی شکل، پوست زرد یکدست و گوشت سفید شیرین و در برخی ارقام نارنجی شناخته میشود. متوسط وزن هر میوه 5 تا 7 کیلوگرم است. بریکس حدود 12-13 و برداشت معمولاً 90 روز پس از کاشت انجام میشود. مقاومت متوسطی به شوری خاک دارد و برای مناطق مرکزی ایران مناسب است. از بهترین بذر خربزه جلالی می توان به بذر خربزه جلالی ارگون، بذر خربزه سین ارگون و بذر خربزه جالیز اشاره نماییم.

خربزه طلایی (جان کانری)
ملون طلایی با پوست زرد براق و گوشت سفید آبدار یکی از محبوبترین ارقام صادراتی جهان است. پوست صاف به رنگ زرد، طعم شیرین، ماندگاری طولانی، وزن 2 تا 3 کیلوگرم و بریکس 11-13 از ویژگیهای آن است.
ارقامی مانند بذر خربزه طلایی نیاگارا، بذر خربزه طلایی هد و بذر خربزه طلایی اینوواسید از بهترین بذر خربزه طلایی محسوب می شوند.

خربزه شاه پسند
ملون شاه پسند از ارقام سنتی و محبوب ایران است که به دلیل طعم و عطر منحصر به فرد، همواره مورد توجه مصرفکنندگان داخلی قرار داشته است. میوههای این رقم دارای شکل کروی، پوست نارنجی، گوشت سبز با بافت نرم و آبدار هستند. وزن متوسط میوهها یک تا دو کیلوگرم بوده و میزان قند آن میتواند به 12-14 درصد برسد. این رقم به شرایط آب و هوایی گرم سازگاری خوبی دارد و در مناطق جنوبی ایران به خوبی رشد میکند.
نام شاه پسند به دلیل محبوبیت این خربزه در دربار شاهان ایران انتخاب شده و به آن بذر خربزه هشت خط هم گفته می شود. این رقم دارای عطر مشخصی است که آن را از سایر ارقام متمایز میکند. زمان نگهداری این رقم نسبت به ارقام صادراتی کمتر است اما طعم و کیفیت آن برای مصرف تازه بینظیر است.
ارقامی مانند بذر خربزه شاهپسند دلشاد کلش و بذر خربزه شاهپسند ارمغان از بهترین بذر خربزه شاهپسند به حساب می آیند.

تفاوت میوه ملون و شاه پسند
تفاوت ملون و شاه پسند بیشتر بر اساس شکل ظاهری میوه می باشد. بدین صورت که میوه شاهپسند به صورت کروی شکل بوده و دارای 8 خط سبز بر روی آن می باشد. در صورتی که میوه ملون به صورت کروی و بدون خط روی میوه می باشد.
خربزه گرمساری (سوسکی)
خربزه سوسکی یا گرمساری نوعی خربزه تابستانی با پوست سبز مشبک و گوشت آبدار و ترد و طعم شیرین می باشد. این رقم در خاکهای سبک و شنی عملکرد بهتری دارد.

خربزه درگزی (افغانى)
خربزه افغانی یا درگزی دارای میوههایی بیضی شکل، با پوست کرم یا سبز کمرنگ و گوشت نارنجی رنگ می باشد. طعم آن شیرین و نسبتاً عطر ملایمی دارد. وزن میوه بین 3 تا 5 کیلوگرم و بریکس حدود 12-13 است.
از بهترین بذر خربزه افغانی یا درگزی می توان به بذر خربزه کابل و بذر خربزه تاشکند اشاره نماییم.

خربزه راک (Rock Melon)
ملون راک با پوست زرد رنگ و مشبک و گوشت نارنجی روشن می باشد. این رقم به دلیل استحکام و ماندگاری بالا، بذر خربزه صادراتی محسوب می شود. وزن میوهها بین 3 تا 5 کیلوگرم، با دوره رسیدگی 80-90 روز است. بریکس بین 12-14 و مقاومت بالایی به ترکخوردگی دارد.
ارقامی مانند بذر خربزه راک، بذر خربزه جسیکا و بذر خربزه راکان از بهترین بذر خربزه راک محسوب می شوند.

ملون هانیدیو (Honeydew Melon)
ملون هانیدیو (Honeydew Melon) نوعی خربزه با پوست صاف و معمولاً سبزِ کمرنگ یا زرد و گوشت آبدارِ سبز روشن است. طعمی شیرین، ملایم و خنک دارد و سرشار از آب، ویتامین C و پتاسیم است. این میوه معمولاً بهصورت تازه، در سالاد میوه، اسموتی و دسر مصرف میشود و برای مناطق گرم با فصل رشد نسبتاً طولانی مناسب است.

مدیریت آفات مهم خربزه و ملون
مگس خربزه (Myiopardalis pardalina)
مگس خربزه یکی از مخربترین آفات خربزه و ملون در ایران و بسیاری از کشورهای آسیایی محسوب میشود. این حشره بالغ با طول حدود 6-8 میلیمتر، رنگ قهوهای مایل به زرد و نوارهای زرد روی سینه و شکم قابل تشخیص است. مادههای بالغ تخمهای خود را در میوههای جوان و در حال رشد قرار میدهند و لاروهای حاصل با تغذیه از گوشت میوه باعث پوسیدگی داخلی و ریزش زودرس میوهها میشوند.
خسارت این آفت در برخی مناطق میتواند تا 80 درصد محصول را از بین ببرد. کنترل این آفت نیازمند اقدامات تلفیقی شامل جمعآوری و دفن میوههای آلوده، استفاده از تلههای فرمونی برای شکار حشرات نر، پوشاندن میوههای در حال رشد با کیسههای پارچهای یا کاغذی و در صورت نیاز محلولپاشی با حشرهکشهای مجاز است. همچنین کشت ارقام زودرس که قبل از اوج جمعیت آفت برداشت میشوند، میتواند در کاهش خسارت مؤثر باشد.
از بهترین سم مناسب برای مگس خربزه می توان به سمومی مانند فوزالون، دمیتوات، دلتامترین و تری کلروفن اشاره نماییم.

عروسک خربزه (Rhaphidopalpa foveicollis)
یک نوع سوسک کوچک با طول بدن حدود ۶ تا ۸ میلیمتر و رنگ نارنجی متمایل به قرمز است که بالپوشهایش کمی براق و شاخکهایش بندبند و نسبتاً بلندند. این آفت بیشتر به گیاهان تیره کدوئیان مثل خربزه، طالبی، گرمک، هندوانه و کدو حمله میکند و گاهی به خیار و کدو مسمایی نیز آسیب میزند. زمستان را به شکل حشره کامل در بقایای گیاهی یا خاک میگذراند و بهار با گرم شدن هوا فعال شده و قبل از گلدهی گیاه شروع به جویدن برگهای جوان میکند.
تخمها روی یا زیر برگ و دمبرگ گذاشته میشوند و لاروها از ریشه تغذیه کرده و سپس در خاک شفیره میشوند. خسارت به صورت سوراخ شدن برگها، خشک شدن بوتههای جوان و ضعف گیاه بر اثر تغذیه لاروی دیده میشود. مدیریت آن شامل شخم عمیق و نابودی بقایا، زمانبندی مناسب کشت برای فرار از اوج جمعیت، جمعآوری دستی در مزرعههای کوچک و در موارد شدید استفاده از حشرهکشهایی مثل مالاتیون یا دیازینون طبق نظر کارشناسان است.

کفشدوزک خربزه (Henosepilachna elaterii)
بر خلاف اکثر کفشدوزکها که شکارگر آفات هستند، گیاهخوار است. طول بدن این آفت حدود ۶ تا ۷ میلیمتر، رنگ زرد مایل به قهوهای تا نارنجی و روی هر بالپوش هفت لکه سیاه دیده میشود. تخمهای زردرنگ را به صورت دستهای در سطح زیرین برگها میگذارد و میزبان اصلی آن تمام گیاهان تیره کدوئیان شامل خربزه، هندوانه، کدو، طالبی، گرمک و خیار است.
زمستانگذرانی به صورت حشره کامل در شکافها و بقایای گیاهی انجام شده و بهار شروع به تخمگذاری میکند. لاروها زردرنگ و دارای خارهای کوتاه هستند و همراه با حشرات کامل با خراشیدن سطح زیرین برگ، پارانشیم را میخورند و تنها رگبرگ و اپیدرم بالایی باقی میماند که باعث نقرهای و زرد شدن برگ، کاهش فتوسنتز و خشکیدگی میشود؛ شدت حمله موجب ضعف بوته و کاهش محصول خواهد شد. کنترل این آفت با حذف بقایای آلوده، تناوب زراعی با گیاهان غیرمیزبان، جمعآوری دستههای تخم و لارو و در حمله شدید، مصرف حشرهکشهایی مانند ایمیداکلوپرید یا مالاتیون بر اساس توصیههای فنی انجام میگیرد.

شته جالیز (Aphis gossypii)
شته جالیز یکی از مهمترین آفات خربزه و ملون است که علاوه بر خسارت مستقیم، نقش مهمی در انتقال بیماریهای ویروسی دارد. این شتههای ریز با رنگ سبز تیره تا سیاه، به صورت کلنی در سطح زیرین برگهای جوان، جوانهها و ساقههای انتهایی مستقر میشوند. تغذیه شتهها باعث پیچیدگی و تغییر شکل برگها، کاهش رشد گیاه و ترشح عسلک میشود که محیط مناسبی برای رشد قارچهای دودهای فراهم میکند.
مهمتر از خسارت مستقیم، انتقال ویروسهایی نظیر موزاییک خیار (CMV) و موزاییک زرد کدو (ZYMV) است که میتواند خسارتهای جبرانناپذیری به محصول وارد کند. کنترل شته جالیز بر پایه حفظ دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها، بالتوریها و زنبورهای پارازیتوئید، استفاده از تلههای زرد چسبنده، و در صورت نیاز محلولپاشی با حشرهکشهای انتخابی که برای دشمنان طبیعی کمخطر باشند، استوار است.

مگس جالیز (Bactrocera cucurbitae)
یکی از مهمترین آفات جالیزی مانند خربزه، هندوانه، طالبی، گرمک، کدو و خیار است که در مناطق گرم و مرطوب فعالیت بیشتری دارد. حشره کامل شبیه مگس خانگی ولی کمی کوچکتر، دارای بدن زرد مایل به قهوهای با لکههای تیره روی بالهاست. طول بدن حدود ۶ میلیمتر و بالها شفاف با نقش قهوهای مشخص هستند. مادهها تخمهای سفیدرنگ و کشیده خود را در بافت میوههای جوان یا نزدیک پوست میگذارند و لاروهای سفید بدون پا بعد از خروج، داخل میوه شروع به تغذیه میکنند.
این تغذیه باعث نرم شدن، تغییر رنگ، پوسیدگی و بدبو شدن بخش آلوده میشود و در نهایت میوه از بین میرود. پس از تغذیه کامل، لاروها از میوه بیرون آمده و در خاک شفیره میشوند، سپس حشره کامل از خاک خارج میشود. چرخه زندگی در شرایط مناسب خیلی سریع است و چندین نسل در سال میدهد. خسارت اقتصادی این آفت قابلتوجه است، چون علاوه بر کاهش محصول، بازارپسندی میوهها را از بین میبرد.
روشهای کنترل شامل جمعآوری و نابودکردن میوههای آلوده، شخم و بههمزدن خاک برای نابودی شفیرهها، استفاده از تلههای جلبکننده حشرات کامل (فرومون یا پروتئین هیدرولیزات)، رعایت تناوب زراعی و در موارد فشار شدید، مصرف طعمههای حشرهکش پروتئینی یا تیمارهای توصیهشده توسط کارشناسان گیاهپزشکی است.
از بهترین سم مناسب برای مگس جالیز می توان به سمومی مانند دیازینون، فوزالون، دمیتوات، دلتامترین و تری کلروفن اشاره نماییم.

کنه تارعنکبوتی دو لکهای (Tetranychus urticae)
کنه تارعنکبوتی دو لکهای از آفات مکنده مهم خربزه و ملون است که در شرایط گرم و خشک فعالیت بیشتری دارد. این کنه با اندازه بسیار ریز (0.3-0.5 میلیمتر) و رنگ سبز مایل به زرد یا قرمز، معمولاً در سطح زیرین برگها مستقر شده و با مکیدن شیره گیاهی باعث ایجاد لکههای زرد ریز، کاهش فتوسنتز و در نهایت زردی و خشکیدگی برگها میشود.
در آلودگی شدید، تارهای ظریفی روی برگها مشاهده میشود که نشانه مشخص این آفت است. مدیریت کنه تارعنکبوتی بر اساس حفظ و تقویت دشمنان طبیعی به ویژه کنههای شکارگر نظیر Phytoseiulus persimilis، استفاده از روغنهای معدنی و گیاهی و در صورت لزوم کاربرد کنهکشهای انتخابی استوار است. رعایت آبیاری مناسب و جلوگیری از تنش خشکی نیز در کاهش جمعیت این آفت نقش مهمی دارد.

سفیدبالکها (Bemisia tabaci)
سفیدبالک گلخانه از آفات مکنده مهم در کشت خربزه و ملون به ویژه در مناطق گرم و کشتهای گلخانهای محسوب میشود. حشرات بالغ با اندازه حدود 1-1.5 میلیمتر و بالهای سفید پوشیده از موم، در سطح زیرین برگها تخمگذاری میکنند. لاروها و حشرات بالغ با تغذیه از شیره گیاه باعث ضعف عمومی، زردی برگها و ترشح عسلک میشوند. مهمترین خسارت سفیدبالک، انتقال ویروسهای مخرب نظیر ویروس پیچیدگی برگ زرد گوجهفرنگی (TYLCV) است که میتواند به خربزه و ملون نیز حمله کند. مدیریت تلفیقی این آفت شامل استفاده از توریهای ضد حشره در گلخانهها، کارتهای زرد چسبنده برای پایش و کاهش جمعیت، رهاسازی دشمنان طبیعی مانند زنبور Encarsia formosa، و استفاده از حشرهکشهای سیستمیک در صورت نیاز است. کنترل علفهای هرز میزبان در اطراف مزرعه نیز در کاهش جمعیت اولیه آفت مؤثر است.

تریپسها (Thrips tabaci)
تریپس پیاز و سایر گونههای تریپس از آفات مکنده ریز (1-2 میلیمتر) با رنگ زرد تا قهوهای هستند که روی برگها، گلها و میوههای جوان خربزه و ملون فعالیت میکنند. تغذیه تریپسها با خراشیدن سطح بافت گیاهی و مکیدن شیره سلولی انجام میشود که منجر به ایجاد لکههای نقرهای، تغییر شکل برگها و ایجاد زخمهای سطحی روی میوهها میشود. در حمله شدید، گلها ممکن است ریزش کنند و میوههای تشکیل شده دچار تغییر شکل و کاهش ارزش بازاری شوند.
تریپسها همچنین ناقل مهم ویروس لکه حلقوی گوجهفرنگی (TSWV) هستند که میتواند به خربزه و ملون نیز خسارت وارد کند. کنترل تریپس نیازمند پایش مستمر با تلههای آبی چسبنده، حذف علفهای هرز و بقایای گیاهی آلوده، استفاده از مالچهای بازتابنده نور، و در صورت لزوم کاربرد حشرهکشهای مناسب با تناوب صحیح برای جلوگیری از مقاومت است.






















